سید جواد موسوی مدیر کل فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی خراسان رضوی در یادداشتی نوشت:در تاریخ بلند ایران، گاه واژهای از زبان بزرگان جاری میشود که تنها یک سخن نیست؛ بلکه به فرمانی برای حرکت، به چراغی برای آینده و به عهدی برای پاسداری از هویت یک ملت تبدیل میشود. سی سال پیش، در سال ۱۳۷۵، فرمان تاریخی رهبر شهید انقلاب، حضرت امام خامنهای، درباره حکیم ابوالقاسم فردوسی و جایگاه بیبدیل شاهنامه، چنین اثری از خود بر جای گذاشت؛ فرمانی که نگاه دوبارهای به گنجینه بزرگ فرهنگ ایرانی و اسلامی افکند و ضرورت توجه شایستهتر به آرامگاه و میراث حکیم توس را یادآور شد.
رهبر شهید انقلاب با نگاهی ژرف به جایگاه فردوسی، شاهنامه را تنها یک اثر ادبی و حماسی نمیدانستند؛ بلکه آن را میراثی سرشار از حکمت، خردورزی، فضیلت، اخلاق و جلوههایی از هویت تاریخی ایرانیان میشمردند. شاهنامه در نگاه ایشان، کتاب ایستادگی انسان در برابر ستم، روایت پیوند خرد و ایمان، و آیینهای بود که در آن میتوان شکوه فرهنگ ایرانی را در کنار ارزشهای دینی و انسانی مشاهده کرد.
فردوسی، شاعر بزرگ توس، در هزار سال پیش با رنج سیساله خویش، کاخی بلند از سخن بنا کرد که به تعبیر خود «از باد و باران نیابد گزند». او زبان فارسی را زنده نگه داشت و روایتگر سرگذشت ملتی شد که در فراز و نشیب روزگار، همواره به خرد، عدالت، جوانمردی و آزادگی تکیه داشته است. از این رو توجه به فردوسی، توجه به ریشههای فرهنگی و تاریخی مردمی است که هویت خویش را در پیوند میان معنویت، دانش، هنر و حماسه یافتهاند.
فرمان رهبر شهید انقلاب درباره فردوسی، سرآغاز فصل تازهای در پاسداشت این میراث بزرگ شد. ایشان تاکید ویژهای بر آبادانی و عمران آرامگاه حکیم توس، توسعه زیرساختهای فرهنگی پیرامون این مجموعه و توجه شایسته به جایگاه جهانی این شاعر بزرگ داشتند. از آن روز تاکنون، در طول سه دهه، دهها طرح و عملیات عمرانی، فرهنگی، اجتماعی و شهری در محدوده آرامگاه فردوسی و شهر تاریخی توس به اجرا درآمده است، اقداماتی که هر یک گامی برای تحقق آن نگاه بلند و آن فرمان ماندگار بوده است.
امروز، پس از گذشت سی سال از آن دستخط تاریخی، مجموعهای از این فعالیتها با عنوان «یک دستخط و سی دستاورد» تدوین شده است؛ روایتی از سه دهه تلاش برای پاسداشت نام فردوسی، احیای جایگاه تاریخی توس و فراهم آوردن زمینهای شایسته برای حضور مردم و گردشگران در این سرزمین کهن. این دستاوردها تنها مجموعهای از پروژههای عمرانی نیستند؛ بلکه نشانههایی از یک باور عمیقاند: اینکه فرهنگ، ریشه آبادانی است و پاسداری از میراث گذشتگان، سرمایهگذاری برای آینده است.
امروز که ملت ایران در سوگ شهادت رهبر گرانقدر انقلاب اسلامی نشسته است، برگ دیگری از تاریخ این سرزمین ورق خورده است. شخصیتی که در حافظه تاریخی ایرانیان، الگویی تازه از شجاعت، عدالتخواهی و مردمداری برجای گذاشت؛ در رشادت و دلاوری همتای رستم زال، در مظلومیت و پایمردی یادآور سیاوش و در تدبیر، خدمتگزاری و مردمخواهی شبیه بهرام و فراتر از هر اسطوره ای بوده است. پیوند این نام بزرگ با فردوسی و شاهنامه، پیوند دو روایت از یک حقیقت است؛ روایت پاسداری از عزت، عدالت و هویت یک ملت.
امروز فرمایشات رهبر شهید انقلاب، همچنان چراغ راه ما در حفظ هویت مذهبی و ملی ایران اسلامی است؛ هویتی که از یک سو با ایمان و معنویت پیوند دارد و از سوی دیگر با فرهنگ، تاریخ و میراثی کهن نفس میکشد. راهی که برای پاسداشت حکیم توس آغاز شده، پایانپذیر نیست؛ چرا که توس تنها آرامگاه یک شاعر نیست، بلکه خانه یکی از ستونهای هویت ایرانی است.
عمران و آبادانی توس همچنان ادامه دارد؛ همانگونه که آوازه فردوسی در گذر قرنها ادامه یافته است. و این عهدی است که نسل امروز با فردوسی، با فرهنگ ایران و با آن دستخط تاریخی، همچنان بر دوش خود دارد.
انتهای پیام/
نظر شما